Phyllotaxis is de rangschikking van bladeren, zaden, of bloempjes op een plant. Elke nieuwe blad of zaad is geplaatst bij de gulden hoek de vorige één. Dit geeft elke element de maximum exposure naar zonlicht en regen, en pakt zaden als dicht als mogelijk zonder overlap. De spiralen you see in zonnebloemen, den kegels, en ananassen always getal consecutive Fibonacci-getallen, een direct consequence de gulden hoek.
Da Vinci observed en drew spiraal blad arrangements in plants en noted their beauty en regularity. Echter, de mathematical explanation via de gulden hoek came much later. De term phyllotaxis was coined in 1754, en-de verbinding naar de gulden snede was vastgesteld in de 19 th eeuw door onderzoekers waaronder de Bravais broers.
De gulden hoek ≈ 137. 508 degrees divides een volledige rotatie (360°) in de gulden snede: de grotere deel is 360/phi ≈ 222. 5° en-de kleinere is 360/phi^2 ≈ 137. 5°. Plants arrange bladeren en zaden bij de gulden hoek naar maximise exposure en packing. De resulting spiralen always tonen consecutive Fibonacci counts: zonnebloemen typically hebben 34 en 55 spiralen, of 55 en 89. Dit efficiënte packing is een direct consequence de gulden hoek's extreme irrationaliteit.