ศตวรรษแห่งจักรวาลวิทยา - สิบการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่
TLDR: เพิ่มการค้นพบครั้งแรกทางจักรวาลวิทยาเชิงสังเกต 10 รายการเข้าในชุดข้อมูลประวัติศาสตร์ของ PlayMemorize เติมเต็มช่วงเวลาหนึ่งศตวรรษระหว่างผลการขยายตัวของฮับเบิลในปี 1929 จนถึงปัจจุบัน รายการใหม่ได้แก่ ความสัมพันธ์ระหว่างคาบกับความสว่างของเฮนเรียตตา ลีเวตต์ (1912) เซซิเลีย เพย์น-กาโพชกินแสดงว่าดาวฤกษ์ประกอบด้วยไฮโดรเจนเป็นส่วนใหญ่ (1925) คาร์ล แจนสกีตรวจพบคลื่นวิทยุจากจักรวาล (1932) เพนเซียสและวิลสันค้นพบรังสีพื้นหลังจักรวาล (1965) เส้นโค้งการหมุนของกาแล็กซีและสสารมืดของเวรา รูบิน (1978) การปล่อยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (1990) ดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ (เมเยอร์และเควลอซ 51 Pegasi b, 1995) การค้นพบการขยายตัวที่เร่งขึ้น / พลังงานมืด (เพิร์ลมัตเตอร์ ไรสส์ ชมิดต์ 1998) การตรวจจับคลื่นความโน้มถ่วงโดยตรงครั้งแรกโดย LIGO (2015) และภาพแรกของหลุมดำโดยกล้องโทรทรรศน์ขอบฟ้าเหตุการณ์ (M87*, 2019) ทั้งหมดนี้ทำให้จักรวาลวิทยาใน When Did, Who Did, และ Ordering · history topic ขยับจากจุดยึดเดียว (ฮับเบิล 1929) ไปเป็นสิบเอ็ดจุด
เหตุการณ์ทั้งสิบที่กล่าวถึงด้านล่างคือวันที่ใหม่ที่ปรากฏขึ้นเมื่อคุณถามว่า ใครเป็นคนแรกที่วัดขนาดของจักรวาล?, รังสีพื้นหลังจักรวาลถูกค้นพบเมื่อใด?, หรือ การค้นพบครั้งแรกทางจักรวาลวิทยาเหล่านี้เกิดขึ้นตามลำดับอย่างไร? แต่ละรายการเป็นปีของการตีพิมพ์หรือการตรวจพบที่อ้างอิงได้เพียงปีเดียว ผูกกับนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อ (หรือทีมเล็กที่มีชื่อ) เมื่อมีอยู่ บวกกับสามผู้แสดงในรูปแบบความร่วมมือสำหรับการตรวจจับที่สำเร็จได้จริงโดยผู้เขียนร่วมหลายร้อยคน ทั้งสิบรายการตอนนี้อยู่ในไฟล์ historical-events-data.ts ที่ใช้ร่วมกัน ดังนั้นเกมประวัติศาสตร์ทั้งสามจึงดึงไปใช้โดยอัตโนมัติ
ทำไมต้องเป็นสิบรายการนี้?
กฎการคัดเลือกเป็นแบบเดียวกับที่ใช้สำหรับการขยายเรื่องการบินอวกาศพร้อมลูกเรือเมื่อไม่นานนี้: แต่ละเหตุการณ์ต้องเป็นการกระทำครั้งแรกที่ไม่มีใครเอาไปได้ “การปรับเทียบความสัมพันธ์ระหว่างคาบกับความสว่างของดาวแปรแสงครั้งแรก” เป็นการครั้งแรก “การวัดค่าคงที่ฮับเบิลที่แม่นยำที่สุด” เป็นสถิติที่ถูกทำลายทุกๆ ไม่กี่ปี “การตรวจจับคลื่นความโน้มถ่วงโดยตรงครั้งแรก” เป็นการครั้งแรก “การตรวจจับคลื่นความโน้มถ่วงที่ดังที่สุด” เป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ทุกเหตุการณ์ด้านล่างยังผ่านการทดสอบที่สอง: มีปีของการตีพิมพ์หรือการตรวจพบที่ตกลงกันเพียงปีเดียว โดยเอกสารการค้นพบหรือเหตุการณ์การตรวจจับเป็นวันที่อ้างอิงเชิงทางการ ในกรณีที่ข่าวประชาสัมพันธ์ล่าช้ากว่าการตรวจจับเป็นเดือน (CMB, GW150914, M87*) ปีที่บันทึกคือปีของการตรวจจับ ไม่ใช่ปีของการประกาศ
หนึ่งรายการจากเส้นทางนี้อยู่ในชุดข้อมูลแล้วก่อนที่การขยายนี้จะเกิดขึ้น: หลักฐานการขยายตัวของจักรวาลถูกตีพิมพ์ (ฮับเบิล 1929) สิบรายการใหม่ขยายจุดยึดนั้นไปทั้งสองทิศทาง รับเอาบันไดระยะทางของลีเวตต์เมื่อสิบเจ็ดปีก่อนหน้า และดำเนินต่อไปยังรังสีพื้นหลังจักรวาล สสารมืด ดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรก พลังงานมืด คลื่นความโน้มถ่วง และภาพแรกของเงาหลุมดำ
1912 · ความสัมพันธ์คาบ-ความสว่างของเซเฟอิด
ในปี 1912 เฮนเรียตตา สวอน ลีเวตต์ ตีพิมพ์บันทึกสั้นใน Harvard College Observatory Circular รายงานว่าวงจรความสว่างของดาวแปรแสงเซเฟอิด 25 ดวงในเมฆแมเจลแลนเล็กปฏิบัติตามความสัมพันธ์เชิงเส้นที่ชัดเจนระหว่างคาบการเต้นกับความสว่างเฉลี่ย เนื่องจากดาวทั้ง 25 ดวงอยู่ห่างจากโลกในระยะใกล้เคียงกัน ความแตกต่างใดๆ ในความสว่างที่ปรากฏจึงต้องสะท้อนความแตกต่างที่แท้จริงในแสงที่พวกมันปล่อยออกมา การปรับเทียบดาวเซเฟอิดดวงเดียวที่อยู่ใกล้ก็เปลี่ยนดาวเซเฟอิดทุกดวงในท้องฟ้าให้กลายเป็นเทียนมาตรฐาน ผลการขยายตัวของฮับเบิลในปี 1929 ระยะทางที่เชื่อถือได้ครั้งแรกถึงกาแล็กซีแอนโดรเมดา และการวัดค่าคงที่ฮับเบิลสมัยใหม่ทุกครั้งอาศัยความสัมพันธ์ของลีเวตต์
ลีเวตต์และฮับเบิลเป็นคู่ “ถ้า-แล้ว” ถ้ากลุ่มยุคแสดงทั้ง henrietta-leavitt และ edwin-hubble ที่ระดับความยากสูงใน Who Did กฎคือใครวัดอะไร: ลีเวตต์ปรับเทียบเทียนมาตรฐาน (1912) ฮับเบิลใช้เทียนนั้นวัดการถอยห่างของกาแล็กซี (1929) ช่องว่าง 17 ปีนี้คือหนึ่งในห่วงโซ่ของเหตุและผลที่ชัดเจนที่สุดในวิทยาศาสตร์ศตวรรษที่ 20
1925 · ดาวฤกษ์ทำจากไฮโดรเจน
วิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของเซซิเลีย เพย์น-กาโพชกินที่ Radcliffe เรื่อง Stellar Atmospheres แย้งว่าความสม่ำเสมอที่ปรากฏของสเปกตรัมดาวฤกษ์เป็นสิ่งประดิษฐ์ของการแตกตัวเป็นไอออน ไม่ใช่ขององค์ประกอบ และดาวฤกษ์ที่จริงแล้วประกอบด้วยไฮโดรเจนและฮีเลียมเป็นส่วนใหญ่ ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ของเธอ เฮนรี นอร์ริส รัสเซลล์ ชักชวนให้เธอกล่าวข้อสรุปอย่างระมัดระวังว่า “เกือบแน่นอนว่าไม่เป็นจริง” ก่อนการตีพิมพ์ เขาเปลี่ยนใจสี่ปีต่อมาและผลการศึกษานี้กลายเป็นมาตรฐานในปัจจุบัน วิทยานิพนธ์นี้บางครั้งถูกเรียกว่าผลงานที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยเขียนในวงการดาราศาสตร์
ปีของการค้นพบที่บันทึกใน PlayMemorize คือ 1925 · ปีของการป้องกันวิทยานิพนธ์และฉบับตีพิมพ์ ถ้าชุดตัวล่อใน When Did ใกล้กับปีนั้น (1924, 1925, 1926, 1927) จุดยึดคือ “ปีเดียวกับที่กำลังวางแผนนัดหยุดงานทั่วไปในอังกฤษและหนึ่งปีก่อน Battleship Potemkin ของไอเซนสไตน์” ผลของดาวฤกษ์-คือไฮโดรเจนเป็นผลของปี 1925
1932 · ตรวจพบคลื่นวิทยุจากจักรวาล
คาร์ล แจนสกี เป็นวิศวกร Bell Telephone Laboratories อายุ 26 ปีที่ได้รับมอบหมายให้ค้นหาสัญญาณรบกวนที่รบกวนการโทรศัพท์วิทยุข้ามแอตแลนติก เขาสร้างเสาอากาศหมุนได้สูง 100 ฟุตในทุ่งของรัฐนิวเจอร์ซีย์ ติดตามจุดที่สัญญาณรบกวนดังที่สุดไปยังจุดคงที่ในกลุ่มดาวคนยิงธนู และตีพิมพ์ผลในปี 1933 จุดนั้นกลายเป็นใจกลางทางช้างเผือก และแจนสกีได้ก่อตั้งดาราศาสตร์วิทยุโดยบังเอิญ เขาไม่ได้ติดตามต่อ · Bell Labs ย้ายเขาไปยังโครงการอื่น · แต่หน่วยวัดความหนาแน่นของฟลักซ์วิทยุปัจจุบันคือแจนสกี
มีสองตัวเลือก “จักรวาลวิทยา 1932” ที่มีชื่อเสียง สัญญาณรบกวนของแจนสกีที่ติดตามไปยัง Sagittarius A เป็นหนึ่งในนั้น การค้นพบโพซิตรอนของคาร์ล แอนเดอร์สัน ในรอยที่ห้องเมฆของรังสีคอสมิกเป็นอีกอันหนึ่ง PlayMemorize เก็บแจนสกีไว้สำหรับ 1932 ถ้าคุณเห็น karl-jansky ใน Who Did กับเหตุการณ์ที่ติดป้ายว่า “ตรวจพบคลื่นวิทยุจากจักรวาล” คำตอบชัดเจน แต่ใน Ordering · history topic แบบความยากผสม การจับฉลากสองครั้งแรกของปี 1932 สามารถวางห่างกันไม่กี่แถว
1965 · รังสีพื้นหลังจักรวาล
อาร์โน เพนเซียส และโรเบิร์ต วิลสัน วิศวกร Bell Labs เช่นเดียวกับแจนสกีเมื่อสามทศวรรษก่อน กำลังปรับเทียบเสาอากาศแบบฮอร์นใน Holmdel รัฐนิวเจอร์ซีย์ เมื่อพวกเขาพบเสียงฮีดสม่ำเสมอที่ 3.5 เคลวินที่อธิบายไม่ได้ พวกเขาทำความสะอาดเสาอากาศ ขับไล่นกพิราบคู่หนึ่งที่อาศัยอยู่ แต่ยังไม่สามารถกำจัดสัญญาณได้ การโทรศัพท์หาโรเบิร์ต ดิคเกที่พรินซ์ตันในต้นปี 1965 ให้คำตอบ: กลุ่มของดิคเกกำลังเตรียม ค้นหา สัญญาณนั้นพอดี ในฐานะรังสีโบราณของบิ๊กแบง บทความสองฉบับลงพิมพ์ติดต่อกันใน The Astrophysical Journal Letters ในปีเดียวกันนั้น เพนเซียสและวิลสันได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1978
1965 ตอนนี้เป็นปีจุดยึดสาม PlayMemorize เก็บการเดินอวกาศครั้งแรกของอเล็กซี เลโอนอฟ (มีนาคม 1965) ไว้แล้ว เอกสารการตรวจพบรังสีพื้นหลังจักรวาลมาจากปีปฏิทินเดียวกัน ทั้งสองรายการอยู่ในชุดข้อมูลภายใต้หัวข้อที่ต่างกัน · เลโอนอฟคือการสำรวจ เพนเซียสและวิลสันคือวิทยาศาสตร์ · ดังนั้นการจับฉลากที่กรองตามหัวข้อจะแสดงเพียงหนึ่งในสอง แต่ Ordering · history topic 5 เหตุการณ์ “ทุกหัวข้อ” สามารถวางทั้งสองรายการของปี 1965 ในหน้าจอเดียวกัน
1978 · เส้นโค้งการหมุนของกาแล็กซีและสสารมืด
เวรา รูบิน ที่ทำงานร่วมกับเคนต์ ฟอร์ดที่ Carnegie Institution ใช้สเปกโตรกราฟแบบหลอดภาพความละเอียดสูงในการวัดการหมุนของดาวในกาแล็กซีเกลียวเป็นฟังก์ชันของระยะทางจากศูนย์กลาง เส้นโค้งการหมุนแบบแบนที่เธอตีพิมพ์ในปี 1978 (และในความร่วมมือที่ยาวนานกว่าจนถึงต้นทศวรรษ 1980) แสดงให้เห็นว่าดาวรอบนอกของกาแล็กซีหมุนด้วยความเร็วเดียวกันกับดาวด้านใน · ซึ่งเป็นไปไม่ได้หากมวลของกาแล็กซีกระจุกตัวอยู่ที่ที่มีแสงมองเห็น หรือกฎแรงโน้มถ่วงของนิวตันผิดในระดับกาแล็กซี หรือมีสสารในกาแล็กซีมากกว่าดาวและก๊าซที่เรามองเห็น สี่สิบแปดปีต่อมา คำอธิบายสสารมืดคือฉันทามติ และเส้นโค้งของรูบินคือหลักฐานทางการ
รูบินคือกับดัก “เธอ” ที่ง่ายที่สุดในชุดข้อมูล ผู้หญิงคนอื่นในเส้นทางจักรวาลวิทยา · ลีเวตต์ เพย์น-กาโพชกิน และ (เข้าร่วมแคตตาล็อกพร้อมกับการขยายนี้) ความร่วมมือ LIGO และ EHT · ล้วนอยู่ห่างจากปี 1978 ถ้ากลุ่มยุคที่ระดับความยากสูงแสดงผู้แสดงหญิงในทศวรรษเดียวกันเป็นตัวล่อ จะเป็นแซลลี่ ไรด์ หรือเทเรชโควา ทั้งคู่เป็นการบินอวกาศมากกว่าวิทยาศาสตร์ กลุ่มตัวล่อจักรวาลวิทยาราวปี 1978 ส่วนใหญ่คือ Voyager (1977) และ Apple (1976) ทั้งสองอย่างไม่น่าเชื่อถือสำหรับเอกสารเกี่ยวกับการหมุนของกาแล็กซี
1990 · ปล่อยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลขึ้นสู่วงโคจรด้วยกระสวยอวกาศ Discovery ในภารกิจ STS-31 เมื่อวันที่ 24 เมษายน 1990 และถูกปล่อยในวันรุ่งขึ้น กระจกหลักขนาด 2.4 เมตรถูกขัดให้มีรูปร่างผิด · ความคลาดทรงกลมต่างจากที่ขอบ 2.2 ไมโครเมตร · และภาพแรกที่ส่งกลับมาเบลอ สามปีครึ่งต่อมา STS-61 ติดตั้ง COSTAR (ชุดเลนส์แก้ไข) และ Wide Field Planetary Camera 2 และฮับเบิลเริ่มผลิตภาพที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ภารกิจซ่อมบำรุงห้าครั้งในช่วง 19 ปีรักษาการทำงานไว้ การซ่อมบำรุงครั้งสุดท้ายในปี 2009 ทำให้คาดว่าจะใช้งานได้จนถึงทศวรรษ 2030
ฟิลด์ผู้แสดงเก็บ “NASA” สอดคล้องกับ voyager-launch (1977) และ james-webb-launch (2021) ทั้งสามเป็นการปล่อยทั้งมีและไม่มีลูกเรือโดยหน่วยงานเดียวกันบนเส้นเวลาเดียวกัน · NASA ที่ 1977, 1990, และ 2021 ในกลุ่มยุคของ Who Did ที่ความยากสูง NASA สามารถปรากฏเป็นคำตอบที่ถูกต้องสำหรับทั้งสามรายการ วิธีแยกแยะคือดูปีที่ปล่อยในป้ายกำกับคำถาม ไม่ใช่ดูที่ผู้แสดง
1995 · ดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์
เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 1995 มิเชล เมเยอร์ และดิดิเยร์ เควลอซ แห่ง Observatoire de Genève ประกาศการค้นพบ 51 Pegasi b ดาวเคราะห์ขนาดดาวพฤหัสบดีที่โคจรในวงโคจร 4.2 วันรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ที่อยู่ห่างออกไป 50 ปีแสง การตรวจจับทำโดยวิธีความเร็วในแนวรัศมี · สังเกตการสั่นไหวของดาวฤกษ์เจ้าบ้านเข้าหาและออกจากโลกขณะที่แรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์ดึงมัน · โดยใช้สเปกโตรกราฟที่ Observatoire de Haute-Provence ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส การค้นพบได้รับการยืนยันอย่างเป็นอิสระภายในหนึ่งสัปดาห์โดยเจฟฟรีย์ มาร์ซีและพอล บัตเลอร์ เมเยอร์และเควลอซได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 2019
ดาวเคราะห์พัลซาร์ปี 1992 เป็นตัวล่อที่จริงใจ อเล็กซานเดอร์ โวลส์ซ์ซานและเดล เฟรลตีพิมพ์เพื่อนร่วมทางขนาดดาวเคราะห์สองดวงของพัลซาร์มิลลิวินาที PSR B1257+12 ในปี 1992 · สามปีก่อน 51 Peg b · และพวกมันคือดาวเคราะห์นอกระบบที่ได้รับการยืนยันเป็นครั้งแรกในทางเทคนิค รายการของ PlayMemorize ระบุเฉพาะ รอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์; ดาวเคราะห์พัลซาร์โคจรรอบซากดาวและอยู่ในประเภทการตรวจจับที่ต่างออกไป ถ้า When Did เสนอ 1992 เป็นตัวล่อต่อคำถามดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ 1992 ผิด
1998 · การขยายตัวของจักรวาลที่เร่งขึ้น
สองทีมอิสระ · Supernova Cosmology Project ของซอล เพิร์ลมัตเตอร์ และ High-Z Supernova Search Team นำโดยไบรอัน ชมิดต์และอดัม ไรสส์ · วัดความเร็วการถอยห่างของซูเปอร์โนวาประเภท Ia ที่อยู่ไกลและพบ ด้วยความประหลาดใจร่วมกัน ว่าการขยายตัวของจักรวาลไม่ได้ช้าลงภายใต้แรงโน้มถ่วงแต่กำลังเร่งขึ้น เอกสารของไรสส์และคณะปรากฏในเดือนกันยายน 1998; เอกสารของเพิร์ลมัตเตอร์และคณะตามมาในปี 1999 ทั้งสองทีมได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกันในปี 2011 สาเหตุของการเร่ง · “พลังงานมืด” · คิดเป็นประมาณ 68% ของงบประมาณพลังงานปัจจุบันของจักรวาลและยังคงเป็นปริศนาเป็นส่วนใหญ่ ยี่สิบแปดปีต่อมา
สามชื่อใช้แถวผู้แสดงเดียว ผู้แสดงที่บันทึกในชุดข้อมูลคือ perlmutter-riess-schmidt แสดงเป็น “เพิร์ลมัตเตอร์ ไรสส์ และชมิดต์” นี่ตามรูปแบบของ “วัตสันและคริก” / “ฮิลลารีและนอร์เกย์” / “ดาวด์นาและชาร์ปองติเยร์” ที่มีอยู่แล้ว · ทีมเล็กที่มีชื่อจะได้รับการบันทึกผู้แสดงรวมหนึ่งรายการแทนที่จะเป็นต่อคน สองแถวของปี 2012 (CRISPR และฮิกส์) ทำงานในลักษณะเดียวกัน ถ้า Who Did ที่ความยากสูงดึงเมเยอร์และเควลอซ (1995) เข้าสู่กลุ่มยุคเดียวกัน กฎคือเอกสารใด · ดาวเคราะห์รอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์คือรายการสองชื่อ การขยายตัวที่เร่งขึ้นคือรายการสามชื่อ
2015 · การตรวจจับคลื่นความโน้มถ่วงโดยตรงครั้งแรก
ที่เวลา 09:50:45 UTC ของวันที่ 14 กันยายน 2015 เครื่องตรวจจับ LIGO สองเครื่องที่แฮนฟอร์ด รัฐวอชิงตันและลิฟวิงสตัน รัฐหลุยเซียนาได้บันทึกเสียงเจี๊ยวจ๊าวยาว 0.2 วินาทีจากการรวมตัวของหลุมดำสองดวงห่างออกไปประมาณ 1.3 พันล้านปีแสง สัญญาณ · จัดทำเป็นรายการ GW150914 · ตรงกับแม่แบบทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปภายในเศษหนึ่งส่วนของเปอร์เซ็นต์และยืนยันการมีอยู่ของระบบหลุมดำคู่และการมีอยู่ของคลื่นความโน้มถ่วงหนึ่งร้อยปีหลังจากที่ไอน์สไตน์ทำนายไว้ ความร่วมมือเก็บผลไว้เป็นเวลาห้าเดือนในขณะที่มันถูกตรวจสอบใหม่อย่างเป็นอิสระ จากนั้นจึงประกาศในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2016 เรนเนอร์ ไวสส์ แบร์รี บาริช และคิป ธอร์น ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 2017 ร่วมกันสำหรับบทบาทในการสร้าง LIGO
ปีของการตรวจจับคือ 2015 ไม่ใช่ 2016 กับดักทั่วไปใน When Did คือการสับสนระหว่างปีของการประกาศกับปีของการตรวจจับ PlayMemorize เก็บ 2015 เพราะนั่นคือเมื่อคลื่นผ่านโลก · การประกาศคือเวลาของข่าวประชาสัมพันธ์ ข้อตกลงเดียวกันใช้กับรังสีพื้นหลังจักรวาล (ตรวจจับ 1964 · 1965 ประกาศ 1965) และภาพ M87* (สังเกตการณ์ 2017 ประกาศ 2019 ซึ่ง 2019 คือสิ่งที่ชุดข้อมูลเก็บเพราะ 2017 เป็นการสังเกตการณ์ระยะยาว)
2019 · ภาพแรกของหลุมดำ
Event Horizon Telescope · แถวกล้องโทรทรรศน์วิทยุแปดเครื่องที่กระจายทั่วโลกที่สังเคราะห์เป็นเสาอากาศเสมือนขนาดเท่าโลกหนึ่งเครื่องโดยใช้อินเตอร์เฟอโรเมตรีพื้นฐานยาวมาก · ปล่อยภาพที่แยกแยะได้ครั้งแรกของเงาหลุมดำเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2019 เป้าหมายคือ M87* หลุมดำมวลยิ่งยวดที่ใจกลางกาแล็กซีรี Messier 87 อยู่ห่างออกไป 55 ล้านปีแสงและมีมวลประมาณ 6.5 พันล้านเท่าของดวงอาทิตย์ ภาพ · วงแหวนสีส้มสว่างรอบจุดมืดตรงกลาง · เป็นการฉายภาพของวงโคจรโฟตอนนอกขอบฟ้าเหตุการณ์ ภาพที่สองของ Sagittarius A* ที่ใจกลางกาแล็กซีของเราตามมาในปี 2022; PlayMemorize เก็บเฉพาะอันแรก
ผู้แสดงคือความร่วมมือ ไม่ใช่เคที่ บูแมน นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์รุ่นเยาว์ที่ภาพถ่ายของเธอแพร่ไปคู่กับภาพ M87* เป็นหนึ่งในผู้เขียนร่วมมากกว่า 200 คนและเป็นผู้พัฒนาหลักของหนึ่งในสามอัลกอริทึมสร้างภาพอิสระที่ใช้ในการประมวลผลข้อมูล EHT ผลลัพธ์เป็นความสำเร็จของความร่วมมือจริงๆ และ PlayMemorize ระบุว่าเป็นของ eht-collab · “ความร่วมมือ Event Horizon Telescope” · ในแบบเดียวกับที่แถว LIGO ระบุว่าเป็นของ ligo-collab และแถวฮิกส์ปี 2012 ระบุว่าเป็นของ cern · “นักวิทยาศาสตร์ CERN” กลุ่มสี่ทางที่ผสมชื่อความร่วมมือกับนักดาราศาสตร์ที่มีชื่อจะเข้ากันได้กับสามรายการใดก็ได้
วิธีฝึกสิ่งเหล่านี้ใน PlayMemorize
เปิด Ordering · history topic โดยตั้งหัวข้อเป็น วิทยาศาสตร์และการประดิษฐ์ และจำนวนเป็น 8 แล้วเส้นทางจักรวาลวิทยาสมัยใหม่จะกลายเป็นโจทย์การ์ดแปดใบเดียว: 1912 (ลีเวตต์), 1925 (เพย์น-กาโพชกิน), 1929 (ฮับเบิล · มีอยู่แล้วในชุดข้อมูล), 1932 (แจนสกี), 1965 (เพนเซียสและวิลสัน), 1978 (รูบิน), 1995 (เมเยอร์และเควลอซ), 1998 (พลังงานมืด) เพิ่มจำนวนเป็น 10 และแถวฮิกส์ปี 2012 บวกเสียงเจี๊ยวจ๊าว LIGO ปี 2015 จะเข้าที่ขอบขวา สองกลุ่มที่ควรจดจำคือสามรายการ 1912 → 1932 (เซเฟอิด · ไฮโดรเจน · วิทยุ) และคู่ 1965 → 1978 (CMB · สสารมืด); แถวที่เหลือเข้าที่เป็นจุดยึดเดี่ยวที่ 1995, 1998, 2012, 2015, และ 2019
ยึดวันที่ตามปีโนเบล ไม่ใช่ปีของเอกสาร แถวใหม่หลายแถวมีปีโนเบลที่มีชื่อเสียงซึ่งอยู่หลังการค้นพบจริงเป็นทศวรรษ เพนเซียสและวิลสันตรวจพบ CMB ในปี 1964 · 1965 โนเบล 1978 เมเยอร์และเควลอซตีพิมพ์ 51 Peg b ในปี 1995 โนเบล 2019 (ปีเดียวกับภาพ M87*) เพิร์ลมัตเตอร์ ไรสส์ และชมิดต์ตีพิมพ์ในปี 1998 โนเบล 2011 PlayMemorize เก็บปีของการค้นพบเพราะเป็นเหตุการณ์วิทยาศาสตร์ที่อ้างอิงได้ ปีโนเบลคือสิ่งที่คุณจะจำได้จากการรายงานข่าว ถ้าตัวล่อใน When Did ใกล้กับปีโนเบลแทนที่จะเป็นปีของการค้นพบ ปีโนเบลผิด
การกรองตามหัวข้อช่วยให้โฟกัสแน่น ชุดข้อมูลประวัติศาสตร์ตอนนี้ครอบคลุมประมาณ 100 เหตุการณ์ตั้งแต่ 1754 ก่อนคริสตกาล (ประมวลกฎหมายฮัมมูราบี) จนถึง 2021 (James Webb) การตั้งหัวข้อเป็น วิทยาศาสตร์และการประดิษฐ์ กรองกลุ่มให้เป็นแถวเกี่ยวกับการค้นพบ ทฤษฎี และการประดิษฐ์ · รวมถึงเก้าในสิบรายการใหม่ (กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลถูกจัดอยู่ภายใต้ การสำรวจ เพื่อให้ตรงกับ Voyager และ James Webb) นั่นคือกลุ่มเล็กที่สุดที่ยังคงมีผู้แสดงจักรวาลวิทยาที่มีชื่อทุกคน และมันแยกเส้นทางการค้นพบออกจากเส้นทางการสำรวจขั้วโลกและการบินอวกาศพร้อมลูกเรือที่อยู่ในศตวรรษเดียวกันอย่างสะอาด
สิบแถวเหล่านี้ไม่ได้แทนที่รายการดาราศาสตร์ที่มีอยู่ใน historical-events-data.ts พวกมันขยาย ทำให้รอยเท้าจักรวาลวิทยาเปลี่ยนจากจุดยึดเดียว (ฮับเบิล 1929) ไปเป็นสิบเอ็ด ครอบคลุมตั้งแต่ไม้บรรทัดของเฮนเรียตตา ลีเวตต์ในปี 1912 จนถึงภาพแรกของเงาหลุมดำ
Christoffer De Geer
